شکستن درچهارده قطعه ( )برای رويا وعروسی ومرگ۸

 

                          مجله‌ی خوانش (شماره ۱و۲)منتشر شد

                  چنانچه مايليد اين مجله را داشته باشيد

                              می توانيدبا شماره تلفن :

                            دفتر مجله ۰۳۴۱۲۴۴۰۱۳۴

                           ۴ تا۶ هر عصر تماس بگيريد

                                

                                     شکستن در چهارده قطعه(    )

                                   برای رويا و عروسی ومرگ

 

8-<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

                        روي‌ جلد مرشد و مار گاریتا‌               

 

                                 فصل اول                             

 

                              نخستین خاطره                                                         

 

(جونم براتون بگه...                                                                

- چی می خوای‌ بگی جونم؟)                                                      

 

 

از همان اول زد توي‌ ذوقم‌.                                                            

قرار نبود این متن قصه باشد یا این طوری شروع شود. یعنی اصلا قرار نبود این قصه قصه‌ باشد وحتی‌ این طوری شروع...

 

(همین الان محمد حسن مرتجا‌ زنگ زد به موبايلم‌ می خواس‌ ببینه آدرسی‌ که از حسین فاضلی‌ داره‌ درسه یا نه می خواس‌ براش چند تا کتاب پست کنه.بهش می گم«الان خونه نیسم‌ به محض اینکه برسم باهات تماس می گیرم» اما انگار نشنيده‌ باشه شروع می کنه به درد دل‌كردن از زندگیش وآدمای‌ اطرافش‌ می ناله. بهش می گم«ولشون‌ کن‌حسن آدمای‌ امثال ما نباید به کسی دل ببندن‌.توفقط‌ مواظب خودت باش وبس‌کار ما نوشتنه‌ ‌ اینام كه‌ مي‌ بيني‌ ماده خامش ولشون‌ کن ولشون‌ کن وفقط‌ بنویس.» قبول می کنه واز‌ هم خدا حافظی‌‌ می کنيم‌.)

 

...ياد‌ داستان جنيد‌ و شبلي‌ مي‌افتم :تذكرۃ‌ اوليا‌ شيخ‌ فريدون‌ عطار نيشابوري‌ تصحيح‌ دكتر‌ محمد استعلامي‌:

پس شبلي‌ گفت:«اكنون‌ چه كنم‌؟».گفت :«برو يك‌ سال كبريت‌ فروشي‌ كن‌».چنان كرد‌.چون يك‌ سال بر آمد٬گفت‌:«در اين‌كار شهرتي‌ وتجارتي‌ دَرست.برو ويك‌ سال در يوزه‌ كن‌٬چنان كه‌ به چيزي‌ديگر مشغول نگردي‌».چنان كرد‌ تا سرسال‌را٬كه در همه‌ي بغداد بگشت وكس‌اورا چيزي‌ نداد.باز آمدو‌ با جنيد‌ بگفت. او گفت:«قيمت‌ خود بدان ٬كه‌ تو مر خلق را به هيچ‌نيرزي. دل در ايشان‌مبندوايشان را به هيچ‌ بر مگير‌».

 

مي‌ دانيد‌ ماهمه‌ اززير‌ شنل‌لارنس استرن‌ ورمان‌ تريسترام‌ شندي‌ در آمديم‌. وخب‌ داشتم می نوشتم وبه‌ اين‌جا رسيده‌ بوديم‌كه:«وحتی‌ این طوری شروع ...» .بله، بله می خواستم یا داشتم همین را می نوشتم.اصولابرای‌ من که ذهن پاره پاره‌ای دارم نوشتن آن هم بصورت‌ حرفه ای و بعد چاپ؛ آن هم باز بصورت‌ یک مجموعه شعر کار بسیار تا بسیار سختي‌ است.  مثلا:همزمان با این‌هایی که دارم می نویسم به هزارو‌يك نوشته‌ي دیگر هم فکر می کنم :ستونی که به نام شعر – قهوه در روز نامه ی (فتح نوین )می نویسم ياچاپ‌ کتاب (بیرون پریدن از صف)علی بابا چاهی‌.يا‌ کتاب(شعر متفاوت/ط) يا‌ ...يا‌...يا‌ به (او).البته او اسم او نیست خب اسم اش‌را نبايد‌ بگويم‌(بنويسم‌). متوجه‌ایدکه...«که چی؟» ...که نمی‌ توانم اسم اش‌ را بگویم.حالا با این چنین اوضاع مصیبت باری چگونه می توانم بنویسم واگر‌بنويسم مثل لارنس ننويسم‌. انگار تمام زمان ها هم زمان شده‌اند. با خودم می گویم «می نشینم‌واین کتاب را تمام می کنم» اما نمی‌شود تند وتند‌ پای متن های دیگر به زند گی ام باز می شود.                                              

 

                                         □ □ □                                        

 

الان نشسته‌ام وکتاب‌ ترجمه تفسیرطبری‌ ویرایش محمدجعفرمدرس‌ صادقی را می‌خوانم.الان درست به‌حدیث ابلیس‌رسیده‌ام.این فصل این‌گونه آغاز می شود:                                                                

ابلیس از آن فریشتگان‌ بود که خدای او را از آتش آفریده بود خدای مَرابلیس‌ را گرامی داشتی،از بهر آن که مَرخدای‌ را به هر آسمانی سجده کرده بودهزار‌سال– چندان که همه ی فریشتگان‌ آسمان عجب داشتند. پس خدای اورا‌ یک چند خازن بهشت کرده بود. پس،اورا‌ مهتر کرد بر فریشتگان‌ آسمان.                               

 

 

درست وقتی که این بخش از کتاب را تمام می‌کنم ذهن و وجودم‌ پاره پاره‌ وپراکنده‌ می‌شود بله پاره پاره‌وپراکنده وبه‌  صورت شکل‌هایی در مي‌‌آیم که نباید به شما بگویم در هر صورت‌تمام ماجرا از لحظه ای شروع می شود که (او) پا يش‌را‌گذاشت‌توي‌زندگي‌ام.وبعد‌ همو بود که مرا به این روزدر‌آورد...

 

(«كدوم‌ روز؟»«چه مي‌دونم قرص اعصابو‌ هزارتا‌ كوفت‌ ديگه‌»)‌

 

بقول‌ کورت ونه‌گات جونیر‌ در سلاخ‌خانه شماره‌ی پنج ترجمه ع.ا.بهرامی:         

بله رسم روز گار چنین است                                             

 

بايد‌همه‌چيز‌را‌پاك‌كنم.اين‌متن‌هم‌بايد‌delete‌بشود.دكترها‌‌گفته‌اند‌ ذهنم بايد‌سفيد بشود.سفيدِسفيد‌مثل رخت عروسي‌قبل‌از...

 

...قبل ازهرچيزي‌ باید به نخستین خاطره با (او) برگردم بله... بله ...براي‌گردگيري‌‌كردن آن جا بهترين‌ جاست‌...

باید‌به‌نخستین‌خاطره‌با‌(او)برگردم...نخستین‌خاطره‌با(او)...نخستین خاطره...برگردم... بر...                                                                 

 

 

/ 15 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
افسانه حقیقی

آقای نیستانی پاسخ شما را کامل خواندم. فکر نمی کنم علاوه بر آن چیز هایی که گفتم چیز دیگری برای گفتن داشته باشم. شاعر مهم زنده ای را نمی شناسم و همین تور از شاعران مهم گذشته که حداقل نمونه ای از کار هایش را نخوانده باشم. روزها و ساعت ها. اما چنین آموزه ای را ندیدم در شعر هایشان. نظریه پرداز مهمی را هم از قبل و بعد نمی شناسم که حداقل مقاله ای در شرح ارایش نخوانده باشم اما در نظر نیز چنین نبود که اینجا هست. تصاویر از درون به درون انند زبان تصویر خود است با خود. نه تکفیر خود در خود.بگذریم شاید روزی دیگر در جایی دیگر هم را دیدیم . دوشماره مجله شما را هم از طریق دوستی دریافت کردم. موفق باشیدباز هم به وبلاگتان سر می زنم.

خدنگ

سلام مازيار نيستانی عزير ... اينجا ديدنتان با شلوغی آنجا تنها توفيری که دارد فشردن بيشتر دستتان است!!!!!

طاهره مهدیوررابر

سلام خوانش 8: با ذکر موقعیت آنی،کتاب خوانده اید،همین... و اما الان ساعت 0 بامداد چهارشنبه 1 شهریور1385 است از این رو : Happy birthday to you و شاد و خوش باشید.

پیپ قرمز

بعد مثل رخت عروسی بعد از ... از اين (بعد از) گريزی نيست گويا ( علما می گند !) ... بااين حال گوييا دل ات گرفت بود ... انشالله به بسط دو جمله ای خيام ( يا نيوتن نمی دانم - هنوز دعوا ست ! ) می رسيم ... با شعر " بال – قیچی " به روزم ... پیپ قرمز

مرشد

آخه بدبخت اين چيه که برا اين حقيقی کف کردی آخه باورکن که اهل دادنه خيلی راحت تر هم ميده شاعرکه نيستش که ديدی چی نوشت پس بالاش برو نه اينکه اون بالات بره آبو شاعرارو ببرين بيچاره. ارادتمندان مـــــــــــــــــــــــــرشــــــــــــــــــــــــد

شهربانو

سلام از دیدن وبلاگتون خوشحال شدم سعی می کنم مطالب رو از روی فرصت بخوانم شاد و موفق باشی

عليرضا کبگانی

مرا به شناسنامه ات معرفي كن و عادت تنهايي ام را كه بي وقفه بزرگ ميشود كسي در انعكاس صداي من سقوط مي كند كسي در رگهاي من خوابش را تيغ ميزند جهان كوچك من مبتلاي يك ارتفاع ست كه توي نيمه ي مكزيكي اش ناخن مي جوند مبتلا ترانه ي خوبي ست همين كه شعرت را سر مي كشي سلام . به وبلاگ انجمن ادبی گناوه سر بزنيد

شيدا محمدی

چاپ مجله را تبريک می گويم توشته جالب و متفاوتی بود .دلم برای متون کهن تنگ شد.