pashiliha


» صفحه نخست
» عناوين مطالب وبلاگ
» فروردین ٩۱ » خرداد ٩٠ » دی ۸٩ » آذر ۸٩ » آبان ۸٩ » شهریور ۸٩ » امرداد ۸٩ » خرداد ۸٩ » بهمن ۸۸ » آذر ۸۸ » آبان ۸۸ » شهریور ۸۸ » امرداد ۸۸ » تیر ۸۸ » اسفند ۸٦ » دی ۸٦ » آذر ۸٦ » آبان ۸٦ » مهر ۸٦ » اردیبهشت ۸٦ » اسفند ۸٥ » بهمن ۸٥ » دی ۸٥ » شهریور ۸٥ » امرداد ۸٥ » تیر ۸٥ » خرداد ۸٥ » اردیبهشت ۸٥ » بهمن ۸٤ » دی ۸٤ » آبان ۸٤ » مهر ۸٤ » شهریور ۸٤ » امرداد ۸٤ » تیر ۸٤ » خرداد ۸٤ » بهمن ۸۳ » دی ۸۳ » آذر ۸۳ » آبان ۸۳ » شهریور ۸۳
» کانون ادبی دانشگاه باهنر کرمان
» محمد علی نیک طبع
» آفریدگاران فروتن شعر
» سرزمین سونات ها
» علی رضا پنجه‌ای
» آرش نصرت الهی
» رضا زنگی آبادی
» داریوش معمار
» روح الله باقری
» احمد اکبرپور
» علی ملازاده
» عصرآدينه
» واگویه ها
» چلچله
» نجمه زارعی
» بهزاد خواجات
» فرهاد کریمی
» پرستو ارسطو
» محمد شریفی نعمت آباد
» مصطفی خزایی
» mehri jafari
» zahra kohandel
» ابوالفضل پاشا
» محمد حسن مرتجا



  ۱۳۸٥/۳/۱٠

                                معشوق گم

 

 

شب اضطرابی در ((نگفتنِ) شب اضطرابی در(ریشه دواندن))

ریشه دوانده علف ریشه در مرگ            کبک به کافور

پوزه بر تیغه ی ابدوالدهر می مالد پلنگ بی سر

                                                      پا

                                                           به

                                                                پای پلنگ بی سر

افول می کُنَدََم مرده افول

والانه...والانه...والابه الا نه...

 

قسم .از پیرهنی طعم گس خرمالو می گذردقسم.

 

دهان به چه شسته ای؟

که نارنج از آرنج بریده

دهان به چه بسته ای؟

 

کشتیِ تاریکی ست سینه های من         بر دماغه تو ایستاده ای

پرتم کن در باغ های بابل      پرت

شب اضطرابی در کنارِ (شب اضطرابی در ریشه)

ابریشمی از مچ دستان تو گرفته است تیغ و

ابریشمی     ابریشمی از مچ دستان تو

می بُر

یا

می بُر

یا

می بَرَدم

 

(واین جا مکثی کردو گریه کرد)

 

می بُر

یا

می بُر

یا

می بَرَدم

 

تنم به نوازش خون است وتنم به نوازشِ خون

تلفن از پشتِ تلفن خنجرِگس از طعم  خرمالو می گیرد

 

دهان مرده به سنگ بردیم

دهان مرده به آب شستیم

 

شب کبکِ به کافور

من عصردر اسب

ازیال های بلندی واز یال های بلندی

پرتم کن در باغ های بابل     پرت

 

شب می گذرد در کشتی

نفسم را ونفسم را ونفسم را در آب ها       (اما تو را هنوز)

می جهد .(ماهی ست در نفسم. )            (اما تو را هنوز)

پرتم کن

افول می کُنَدم مرده

افول از طعمِ گس (افول)

 

زهری به دور درختم اگر مر گ بودی

تیغی بر ناف می گذاشتی حتی

                                می مردم

 

 

 

                                                         مازیار نیستانی - کرمان

 

 

 

پيام هاي ديگران ()

 

Designed By MANE