pashiliha


» صفحه نخست
» عناوين مطالب وبلاگ
» فروردین ٩۱ » خرداد ٩٠ » دی ۸٩ » آذر ۸٩ » آبان ۸٩ » شهریور ۸٩ » امرداد ۸٩ » خرداد ۸٩ » بهمن ۸۸ » آذر ۸۸ » آبان ۸۸ » شهریور ۸۸ » امرداد ۸۸ » تیر ۸۸ » اسفند ۸٦ » دی ۸٦ » آذر ۸٦ » آبان ۸٦ » مهر ۸٦ » اردیبهشت ۸٦ » اسفند ۸٥ » بهمن ۸٥ » دی ۸٥ » شهریور ۸٥ » امرداد ۸٥ » تیر ۸٥ » خرداد ۸٥ » اردیبهشت ۸٥ » بهمن ۸٤ » دی ۸٤ » آبان ۸٤ » مهر ۸٤ » شهریور ۸٤ » امرداد ۸٤ » تیر ۸٤ » خرداد ۸٤ » بهمن ۸۳ » دی ۸۳ » آذر ۸۳ » آبان ۸۳ » شهریور ۸۳
» کانون ادبی دانشگاه باهنر کرمان
» محمد علی نیک طبع
» آفریدگاران فروتن شعر
» سرزمین سونات ها
» علی رضا پنجه‌ای
» آرش نصرت الهی
» رضا زنگی آبادی
» داریوش معمار
» روح الله باقری
» احمد اکبرپور
» علی ملازاده
» عصرآدينه
» واگویه ها
» چلچله
» نجمه زارعی
» بهزاد خواجات
» فرهاد کریمی
» پرستو ارسطو
» محمد شریفی نعمت آباد
» مصطفی خزایی
» mehri jafari
» zahra kohandel
» ابوالفضل پاشا
» محمد حسن مرتجا



  ۱۳۸٦/٢/٢٠

خوانش شماره ۵ منتشر شد

پيام هاي ديگران ()

 

  ۱۳۸٦/٢/٤

      

  

                                                    با مترس مگر

                                                                                 به تابلوي مترسك عليرضا اسپهبد

  با كلاغ‌ها بپرد مگر مترسك

با ترس مگر

در اين صبح     اين صداي كشيده به سياه

اين بيروت حرف تازه‌اي    تازه

                               ندارد.

از بيروت خراب‌تر منم!

دارم جنين مي‌شوم با حجم بهمن و ماشين

با ترس من نگر!

توكه ببر چروك بر بند جنگلي       بشكن!

- ونگفت مي‌شكنم

توكه سرود درختان از روزن برگي و رگ‌هاي آفتاب     بشكن!

- ونگفت مي‌شكنم

تو كه پرنده‌اي‌      پرنده‌اي

تو كه سنگي وخواهرانه با دريا    بشكن!

- ونگفت

تو كه آتش وخاكِ نوردي

بشكن!

بشكن!

بشكن!

...

بيروت! تو را ديده‌ام با زناني / زباني ...

بازواني فرو برده در لاك /         /پشت فرو مرده

مترس

سگ مترس!

عبور از لاله‌‌هاي اسب  و دودِلاغر

از زير بر‌گستوان ابري صورتي

صورت به صورت آيينه مي‌گذاشت

شلال ازدروغ‌هاي اين اهتوار صبح

-اسپان!

-اسپان!

- همان هشت ستاره‌ي شجاع كه به رود گنگ مي‌ريزند –

وصبح ديگر٬ سهرودي گياهي‌ست به نامي ديگر، دو پايش را دوبر رود      رود

                                                                                مي‌گذارد

واين‌سان:

نگفته بودم    شكستني‌ست؟

                             پيغاره‌ام

                                     م

                                     كن!

لب نيست      سيبي از لبنان است!

زن نيست       تراخم زندان است !      

 ترانه‌ها ... ترانه‌هاي خيام است!

بازي‌هاي زباني     و

هر چه در زبان داري

 لاي صورت چيني‌ات بريز!

نگفته بودم    انسان شكستني‌ست!

بند بزن   با زماني

با زناني كمش

بي جاده  راه خود مي‌رفت ...

 در وادي هفتم از سرخ عين و طا وعنابي تار

نگاهي بي‌انداز

بيجاده پوشيده مرغابي

اما/

مگر/

شايد/

شايد/هم مترسك:

اين سگ اين پدر سگ!

پا نمي دهد به ابري

پا نمي دهدبه ابري مگر ترس

مگر كبوترو مترسك!

اين بار كبوتر جز فضله پيغام ديگري دارد!؟

عبورِ     اسب لاغر و لايه‌ي دود

خيال نشستن روي قطره‌اي در ماه ازما/

- {و آن كفتر باز( باز) توجه‌اي به تابلوي پيكاسو نكرد}-         پيكاسو  از ما /

آن وقت مثلا وقتي‌ست كه سيب‌هاي سهراب شكوفه داده‌اند

هفتاد سيب سهراب و اشگ – خنده‌ي رودابه از ما/

پيغاره‌ام مكن!

اي

اي

اي يِ بشكن ...

         

                                                مازيار نيستاني

                                                   كرمان

                                          30 /فرودين /1386

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پيام هاي ديگران ()

 

Designed By MANE