pashiliha


» صفحه نخست
» عناوين مطالب وبلاگ
» فروردین ٩۱ » خرداد ٩٠ » دی ۸٩ » آذر ۸٩ » آبان ۸٩ » شهریور ۸٩ » امرداد ۸٩ » خرداد ۸٩ » بهمن ۸۸ » آذر ۸۸ » آبان ۸۸ » شهریور ۸۸ » امرداد ۸۸ » تیر ۸۸ » اسفند ۸٦ » دی ۸٦ » آذر ۸٦ » آبان ۸٦ » مهر ۸٦ » اردیبهشت ۸٦ » اسفند ۸٥ » بهمن ۸٥ » دی ۸٥ » شهریور ۸٥ » امرداد ۸٥ » تیر ۸٥ » خرداد ۸٥ » اردیبهشت ۸٥ » بهمن ۸٤ » دی ۸٤ » آبان ۸٤ » مهر ۸٤ » شهریور ۸٤ » امرداد ۸٤ » تیر ۸٤ » خرداد ۸٤ » بهمن ۸۳ » دی ۸۳ » آذر ۸۳ » آبان ۸۳ » شهریور ۸۳
» کانون ادبی دانشگاه باهنر کرمان
» محمد علی نیک طبع
» آفریدگاران فروتن شعر
» سرزمین سونات ها
» علی رضا پنجه‌ای
» آرش نصرت الهی
» رضا زنگی آبادی
» داریوش معمار
» روح الله باقری
» احمد اکبرپور
» علی ملازاده
» عصرآدينه
» واگویه ها
» چلچله
» نجمه زارعی
» بهزاد خواجات
» فرهاد کریمی
» پرستو ارسطو
» محمد شریفی نعمت آباد
» مصطفی خزایی
» mehri jafari
» zahra kohandel
» ابوالفضل پاشا
» محمد حسن مرتجا



  ۱۳۸٥/۳/٢٧

                               کفش ها

 

 

کفش هایم را جفت کن!

وکفش هایم را بنویس!

بگذار قرص خورشید را     بگذار زیر زبانم

نمک بپاش تاشور شود رفتن

وبگذار مورچه ها          هر چه می خواهند را بخورند

 

تخم دو زرده را بنویس

تخم دوزرده کرده است غروب زیر زبانم

قرص خورشید را  بردار

 

دیگر نه از باران را بنویس می ترسم نه برمی گردم به  باران توی اتاق را بنویس

 

برمی گردم در این شعر

فکر می کنم را بنویس

 

(در ببر پناه باران بگیر)را می گیرم

بر می دارم قدم از جنگلی که به پا کرده آتش

 

دق کرده ای     صورت آدم را در پناه باران بگیر     دق کرده ام

 

شکل ببری را بنویس که هستم

(شکل می دانم) را    

 

می دانم

 

مورچه از من

     لحظه ای ست

                      که جدا می شود

                    

                                                             مازیار نیستانی –کرمان بهار 1385

 

پيام هاي ديگران ()

 

  ۱۳۸٥/۳/٢۱

           پاورقی:

          ( من) به روایتی در سرزمین اعجایب (آلیس) بوده است

 

 

1-

 

شهرم وشهر

می شود مشتاق زیر پوستی ارگ وگودال بود

 

من وما          اما

از قیامت کاه وگل

           کوتاهی ابرها بودیم

 

من

     و

         ما     اما

قبل از گفتن(سنگ از درخت  

              پریدن سارها) بودیم

 

شهرم و

شهر

هیچ

 

2-

 

از چشمه های زخم ریشه دارتر

من ام که پوستی از درخت دارم و در آبی تنم

قبل از بستن چشم

پیش از صدای پرندگان که نوک در ابر می برند

نفسم را به

ح

با

ب

ها

می دهم

 

3-

 

(زیبایی مشکوکی دارم) در من است

مثل( تورا دوست دارم چون نان ونمک)¹در من

 

خون است که در شقیقه های اسب می دود

خون است در شقیقه های منتظر اسب

 

شیهه ی سرخی می کشد قبل از زبان به خواب علف

 

4-

 

سرزمین اعجایب ام

 

اینجا ذکر گیاه اند ودهانی سنگ

پوستی از( این جا) ی اعجایب ومستعطیلی تنگ

 

بنشینم

وروزنامه ی صبح را کلاهی کنم وبنشینم

                                                                      

پانوشت:

1- عنوانی است از مجموعه شعر عاشقانه ی ناظم حکمت ترجمه ی احمد پوری

        

                                                             مازیار نیستانی – کرمان بهار1385

 

 

پيام هاي ديگران ()

 

  ۱۳۸٥/۳/۱٠

                                معشوق گم

 

 

شب اضطرابی در ((نگفتنِ) شب اضطرابی در(ریشه دواندن))

ریشه دوانده علف ریشه در مرگ            کبک به کافور

پوزه بر تیغه ی ابدوالدهر می مالد پلنگ بی سر

                                                      پا

                                                           به

                                                                پای پلنگ بی سر

افول می کُنَدََم مرده افول

والانه...والانه...والابه الا نه...

 

قسم .از پیرهنی طعم گس خرمالو می گذردقسم.

 

دهان به چه شسته ای؟

که نارنج از آرنج بریده

دهان به چه بسته ای؟

 

کشتیِ تاریکی ست سینه های من         بر دماغه تو ایستاده ای

پرتم کن در باغ های بابل      پرت

شب اضطرابی در کنارِ (شب اضطرابی در ریشه)

ابریشمی از مچ دستان تو گرفته است تیغ و

ابریشمی     ابریشمی از مچ دستان تو

می بُر

یا

می بُر

یا

می بَرَدم

 

(واین جا مکثی کردو گریه کرد)

 

می بُر

یا

می بُر

یا

می بَرَدم

 

تنم به نوازش خون است وتنم به نوازشِ خون

تلفن از پشتِ تلفن خنجرِگس از طعم  خرمالو می گیرد

 

دهان مرده به سنگ بردیم

دهان مرده به آب شستیم

 

شب کبکِ به کافور

من عصردر اسب

ازیال های بلندی واز یال های بلندی

پرتم کن در باغ های بابل     پرت

 

شب می گذرد در کشتی

نفسم را ونفسم را ونفسم را در آب ها       (اما تو را هنوز)

می جهد .(ماهی ست در نفسم. )            (اما تو را هنوز)

پرتم کن

افول می کُنَدم مرده

افول از طعمِ گس (افول)

 

زهری به دور درختم اگر مر گ بودی

تیغی بر ناف می گذاشتی حتی

                                می مردم

 

 

 

                                                         مازیار نیستانی - کرمان

 

 

 

پيام هاي ديگران ()

 

  ۱۳۸٥/۳/۸

 

                                      خنديدن قدغن نيست

 امروز هشتم خرداد است....

 امروز روز تولد مانا نيستانی است.....

 وامروز ما همه چشم به راه اش بوديم .....

پيام هاي ديگران ()

 

Designed By MANE